مقدّمهء مؤلّف مقدّمهء مؤلّف سپاس خداى را كه رؤيا را نوعى از وحى پيامبران خود قرار داده است . خدايى كه هرگز كسالت خواب و خواب او را فرا نگيرد . و درود بر تمام رسولانش ، به ويژه اشرف آنان پيامبرگرامى ما صلى الله عليه و آله كه ديدگان مباركش روى هم مىرفت ولى قلب نازنينش همواره بيدار بود ، و بر اهل بيتش كه همانند آن بزرگوار صلى الله عليه و آله به خواب كس نيايند جز اين‌كه حق و راست باشد ؛ امامانى كه هيچ چيز آنان را از پيمودن راه خدا باز نمىداشت . پيدايش رؤيا همان‌گونه كه پروردگار متعال خواب و بيدارى را دليل و نشانه بر مرگ و برانگيزاندن پس از مرگ قرار داده ، چنانچه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرموده : « مىميريد بدان سان كه بخواب مىرويد و برانگيخته مىشويد آن‌گونه كه بيدار مىشويد » . « 1 » همان‌گونه هم رؤياى نيكو را شاهد بر خوبى و ثواب و رؤياى بد را نشانهء شرّ و عقاب قرار داده است . چنانچه شيخ كلينى رحمه الله در « روضهء كافى » از امام

--> ( 1 ) - كافى : 1 / 242 / ح 2 ؛ خصال : 120 / ح 8